Ardhja e profetit Musa

Për shkak të fanatizmit të tepruar, egjiptianët e lashtë nuk donin ta braktisnin idhujtarinë e tyre. Disa profetë u dërguan për t'i paralajmëruar dhe për t'i thirrurr në fenë e drejtë, por faraonët dhe populli i tyre gjithmonë i kthyen shpinën të vërtetës. Më në fund, Allahu u dërgoi atyre profetin Musa, i cili u urdhërua që të ftonte banorët e Egjiptit në fenë e vërtetë dhe të shpëtonte Beni Israilët nga skllavëria, duke u treguar rrugën e drejtë. Në Kuran thuhet:

Ne të lexojmë ty disa nga lajmet e vërteta të Musait dhe faraonit për njerëzit që besojnë.
Faraoni e ngriti shumë lart veten në tokë dhe i ndau njerëzit në disa shtresa. Ai shtypte një prej këtyre shtresave (Beni Israilët) duke vrarë bijtë e tyre dhe duke lënë gjallë gratë. Me të vërtetë ai ishte shtypës e tiran. Ne deshëm t'u bëjmë mirësi të shtypurve në tokë, duke i bërë prijësa e trashëgues dhe duke u dhënë pushtet në tokë me qëllim që faraoni, Hamani dhe njerëzit e tyre të gjenin prej tyre çka i frikësoheshin. (EL-Kasas: 1-6)

Faraoni donte ta parandalonte shtimin e numrit të çifutëve, duke vrarë të gjitha foshnjat meshkuj. Kjo qe arsyeja përse me anë të frymëzimit nga Allahu, nëna e Musait e vendosi atë në një shportë dhe e lëshoi në lumë. Në këtë mënyrë, Musai i vogël arriti deri në pallatin e faraonit. Në Kuran, ajetet që flasin për këtë ngjarje janë si vijon:

Ne e frymëzuam nënën e Musait: "Vazhdo t'i japësh gji, por kur të frikësohesh për të, hidhe në lumë dhe mos ki frikë dhe as mos u pikëllo. Ne do ta kthejmë përsëri te ti dhe do ta bëjmë prej të dërguarve."
Pastaj atë e mori familja e faraonit që në fund të bëhej për ta armik dhe (shkak për) pikëllim. S'ka dyshim se faraoni, Hamani dhe ndjekësit e tyre ishin mëkatarë.Gruaja e faraonit tha: "(Ky fëmijë do të jetë) shpresë dhe gëzim për mua dhe për ty. Mos e vrisni! Mbase mund të na sjellë dobi ose mund ta bëjmë si djalin tonë." Por ata nuk mund ta parandjenin dot përfundimin e kësaj gjëje. (El-Kasas: 7-9)

Gruaja e faraonit pengoi vrasjen e Musait dhe e adoptoi atë. Kështu, Musai e kaloi fëmijërinë e tij në pallatin e faraonit. Me ndihmën e Allahut, nëna e tij e vërtetë u soll në pallat si mëndeshë për t'i dhënë gji Musait të vogël.

Një ditë, kur tashmë ishte rritur, Musai pa një prej çifutëve që po keqtrajtohej nga një egjiptian. Ai e goditi me grusht egjiptianin, i cili vdiq. Megjithëse jetonte në pallatin e faraonit dhe ishte adoptuar nga vetë mbretëresha, paria e qytetit vendosi që ta ndëshkonte me vdekje. Kur e mori vesh këtë lajm, Musai u largua nga Egjipti dhe shkoi në Medjen dhe ndenji atje për disa vjet. Më pas ai u largua nga Medjeni. Rrugës, Allahu foli me të drejtpërsëdrejti dhe e ngarkoi me misionin e profetësisë. Ai u urdhërua të kthehej te faraoni dhe t'i bënte të ditur mesazhin e fesë së Allahut.

Pallati i faraonit

Musai dhe vëllai i tij, Haruni, shkuan te faraoni për t'i njoftuar mesazhin e fesë së vërtetë. Ata i kërkuan që t'i jepte fund shtypjes dhe keqtrajtimit të Beni Israilëve dhe t'i linte të largoheshin nga Egjipti. Ishte e papranueshme për faraonin që Musai, të cilin ai e kishte mbajtur afër për vite me radhë dhe ndoshta do të ishte bërë trashëgimtari i fronit të tij, të qëndronte përballë tij dhe t'i fliste në atë mënyrë. Për këtë arsye, faraoni e akuzoi Musain se ishte mosmirënjohës:

Ai i tha: "A nuk të rritëm ne ty në mesin tonë që fëmijë dhe kalove shumë vite të jetës tënde me ne?
Pastaj bëre fajin që bëre (duke vrarë një njeri), pra, ti je mosmirënjohës." (Esh-Shuara: 18 - 19)

Njerëzit e skllavëruar të cilët shtypeshin nga faraoni. Veçanërisht në epokën e Mbretërisë së Re, pakicat që banonin brenda vendit u detyruan me forcë që të punonin në ndërtimin e projekteve gjigande. Bijtë e Israelit ishin një prej këtyre pakicave. Në figurën sipër, skllevërit që shihen duke punuar në ndërtimin e një tempulli, ka shumë mundësi të jenë Bijtë e Israelit. Figura e poshtme paraqet përgatitjet teknike të skllevërve para fillimit të një projekti ndërtimi. Ata janë duke prodhuar tulla, duke pjekur baltën në zjarr.

Faraoni u përpoq ta prekte Musain dhe të ndikonte në ndërgjegjen e tij. Ai i kujtoi Musait se ishte gruaja e tij ajo që e kishte rritur, ndaj dhe duhej t'i bindej urdhrave të tij. Përveç kësaj, Musai kish vrarë gabimisht një egjiptian. Të gjitha këto veprime ndëshkoheshin rëndë sipas egjiptianëve. Kjo atmosferë emocionale, që faraoni përpiqej të krijonte, bëhej gjithashtu për të influencuar parinë egjiptiane, në mënyrë që ata të mbështesnin faraonin.

Nga ana tjetër, mesazhi i fesë së vërtetë të shpallur nga Musai shkatërronte fuqinë e faraonit dhe e ulte atë në nivelin e njerëzve të zakonshëm. Që nga ai moment faraoni nuk do të ishte zot dhe do të detyrohej t'i bindej Musait. Përveç kësaj, në qoftë se do t'i linte të lirë Beni Israilët, ai do të humbiste një pjesë të pushtetit dhe kështu mund të rrezikohej pozita e tij.

Për të gjitha këto arsye, faraoni as që ia vuri veshin fjalëve të Musait. Ai përpiqej të tallej me të dhe përpiqej gjithashtu të ndërronte temë duke bërë pyetje pa kuptim. Në të njëjtën kohë, ai përpiqej t'i paraqiste Musain dhe Harunin si anarkistë dhe i akuzonte ata se kishin motive politike. Si përfundim, as faraoni, as paria e popullit, përveç magjistarëve, nuk iu bindën Musait. Ata nuk e ndoqën fenë e vërtetë që u erdhi atyre. Për këtë arsye, Allahu u dërgoi disa fatkeqësi të ndryshme.